Kur'an-ı Kerîm'de
atlardan savaş aracı olarak söz edilir. Allah, binmeniz ve süs hayvanı edinmeniz için
atları,
katırları ve merkepleri yarattı" (en-Nahl, 16/8). Hz. Peygamber, Kur'an'da haram
olduğu
bildirilen hayvanların dışında, bazı hayvan isimleri vererek veya vasıf larını
belirterek bu konuda
yasaklar koymuştur.
Câbir (r.a.)'den rivayete göre, şöyle
demiştir: "Nebî (s.a.s.), Hayber
gününde bizi katır ve merkep (eti yemek)'ten menetti. Bize
atı yasaklamadı" (Buhârî, Cihad,
130; Meğâzî, 35, 62; Zebâih, 27, 28; Ebû Dâvûd,
Cihâd, 45, 63, 98; At'ime, 33; Nesâî,
Hayl,1; Ibn Hanbel, VI, 346).
Diğer yandan
Hz. Peygamber'in at etini yasakladığına dair
de birtakım rivayetler gelmiştir. (Ebû Dâvûd,
At'ime, 25; Nesâî, Sayd, 30; Ibn Mâce, Zebâih,
14)
Yukarıdaki delillere göre,
Imam Ebû Yusuf, Imam Muhammed, Imam Şâfiî ve Imam
Ahmed b. Hanbel, prensip olarak
at eti yemenin caiz olduğuna hükmetmişlerdir. Ebû Hanîfe ise
bu konuda, yasak bildiren
hadisleri de dikkate alarak at etinin tenzihen mekruh olduğunu
söylemiştir. Mâlikîlerin
meşhur görüşüne göre ise, at eti yemek haramdır (Zeylaî, Nasbu'r-Râye,
IV, 196, 198; Ibn
Rüşd, Bidâyetü'l-Müctehid, I, 455).
Hadiste at etinin yasaklanması
necis (pis)
oluşundan dolayı değil, zamanında cihat aracı olduğu için hürmetendir. Bu yüzden
onun
artığı da necis sayılmamıştır (Ibn Âbidin, Reddü'l-Muhtâr, Terc. A. Davudoğlu, Istanbul
1987, XV, 234; Seyyid Sabık, Fıkhu's-Sünne, Kahire, (t.y),III, 254, 255; ez-Zühaylî,
el-Fıkhu'l-Islâmî ve Edilletühû, Dimeşk, 1405/1985, III, 508, 509).
 |
İslam ve Fıkıh 
Bu içeriğe ait yorumları masaüstüne alabilirsiniz
